Fietsleasing in de zorg en social profitsector: hoe werkt dat?

Fietsleasing is intussen een vaste waarde in het loonbeleid van veel organisaties. Ook in de social profitsector (PC 319.01, 330 en 331) biedt het interessante mogelijkheden: werknemers kunnen (een deel van) hun eindejaarspremie inzetten voor een leasefiets.

Wil je dit als organisatie correct invoeren of optimaliseren? Dan is het belangrijk om de spelregels en verplichte stappen goed te kennen.

Fietsleasing als extralegaal voordeel 

Bij fietsleasing bied je je werknemer(s) de mogelijkheid om een fiets ter beschikking te krijgen. Dat kan ofwel gratis, ofwel in ruil voor een stukje van het loon van je medewerker. Dit extralegale voordeel kan vervat zitten in een cafetariaplan – waarbij de eindejaarspremie bijvoorbeeld gebruikt wordt om een fiets te financieren – maar kan ook toegekend worden in ruil voor een stukje brutoloon.  

Waarom inzetten op fietsleasing? 

Fietsleasing is meer dan een extra voordeel. Het past perfect binnen een hedendaags hr-beleid: 

• Aantrekkelijk loonpakket: werknemers halen meer waarde uit hun verloning 
• Duurzame mobiliteit: minder files en lagere CO₂-uitstoot 
• Welzijn op het werk: fietsen draagt bij aan een betere fysieke en mentale gezondheid 
• Employer branding: relevant voordeel in de war for talent 
• Toegankelijk voor alle werknemers: barema’s zijn geen drempel, omdat fietsleasing doorgaans via de eindejaarspremie wordt gefinancierd.

Daarnaast is er ook een duidelijk praktisch voordeel. Beschik je over onvoldoende parkeerplaatsen of krijg je te maken met hoge parkeerkosten, bijvoorbeeld in een stedelijke omgeving? Dan wordt het des te interessanter wanneer medewerkers met de fiets naar het werk komen. Zo verminder je de parkeerdruk en de kosten, terwijl je tegelijk inzet op duurzame mobiliteit. 

Kortom: een win-win voor werkgever én werknemer. 

Hoe voer je fietsleasing correct in? 

Alle zorginstellingen die onder de paritaire comités 319.01, 330 en 331 vallen, kunnen gebruikmaken van fietsleasing. In de cao’s van deze sectoren is namelijk expliciet opgenomen dat fietsleasing mogelijk is voor zorgpersoneel. 

Concreet gaat het om een brede waaier aan organisaties binnen de zorg en welzijn, zoals thuisverpleging, revalidatiecentra, wijkgezondheidscentra, medisch-pediatrische centra, forensisch-psychiatrische centra, de bloedtransfusiediensten van het Rode Kruis België, ziekenhuizen, voorzieningen in de gehandicaptenzorg, initiatieven in het jongerenwelzijn en organisaties binnen het algemeen welzijnswerk.   

Om de omzetting mogelijk te maken, moeten volgende stappen doorlopen worden:  

1. Je moet als werkgever in het lokaal sociaal overleg (ondernemingsraad, CPBW, syndicale delegatie) nagaan of er interessante alternatieven zijn voor een collectief aanbod, zoals bijvoorbeeld via een aankoopcentrale. 

2. Wordt er gekozen voor een fietslease, dan moet er op organisatieniveau een cao afgesloten worden. De sociale partners stelden hier een modeldocument voor op. 
   
   
3. Daarnaast moet een fietsleasepolicy overlegd en overeengekomen worden, waarbij de sector voorzien heeft welke verplichte bepalingen opgenomen moeten worden, en welke facultatieve bepalingen opgenomen kunnen worden. 
   
   
4. Vooraleer een medewerker effectief kan instappen in de fietslease, moet je verplicht bepaalde informatie geven, zoals bijvoorbeeld de berekeningen met betrekking tot de loonomzetting en de kostprijs van de fietslease. 
   
   
5. De werknemers die uiteindelijk vrijwillig kiezen voor fietslease, moeten een bijlage ontvangen bij hun arbeidsovereenkomst, waarin de modaliteiten van de loonomzetting worden voorzien.